Lange tijd zag Niki zichzelf als een patiënt, iemand die ‘ongeneeslijk ziek’ was en niet volwaardig kon meedoen in de samenleving. Dit gevoel van minderwaardigheid en isolatie zorgde ervoor dat ze vastzat in een beeld waarin ze zichzelf vooral zag als iemand met beperkingen.

De omslag kwam toen ze ontdekte dat haar ervaringen niet alleen een last waren, maar ook een bron van kracht en inzicht. Door haar eigen herstelproces kreeg ze oog voor haar kwaliteiten en groeide het besef dat ze méér was dan haar kwetsbaarheden.

Vandaag de dag zet Niki haar ervaringskennis in om anderen te ondersteunen en inspireren. Ze weet hoe belangrijk het is om gezien te worden als mens, niet als diagnose. Haar verhaal laat zien dat herstel geen rechte lijn is, maar een proces van ontdekken, proberen en groeien.

“Iedereen heeft iets te brengen, hoe groot of klein ook. Soms heb je alleen iemand nodig die je helpt dat te zien.”